11-10-07

Herfstdeco

herfst 003herfst 001 

Gewoon 3 dezelfde vaasjes vullen met mini appeltjes...

Perfect voor een strak modern interieur! ;-)

15:27 Gepost door little lady in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Tussen de melk en de ontbijtgranen

Soms heb je weleens de indruk dat de mensen naar je kijken, in de supermarkt, op straat,… met een speciale blik die je je rits laat checken en je décolleté. En dan begint het te knagen… hangt er iets raar aan me of zién ze het? Want het is met mij net als met de eendjes in het park: schijnbaar rustig rondzwemmen maar onder ‘t wateroppervlak peddelen als de duivel om te blijven drijven.Vinden ze het grappig? Triest? Onnozel? Of herkenbaar…?En dan val je eventjes uit je rol en je bent je weer bewust van de acteerprestatie die je staat te leveren. God het is vermoeiend, doen alsof alles ok met je is. Terwijl je niets liever wilt dan gewoon maar heel eventjes gaan liggen… ergens, desnoods tussen het rek met de melk en de ontbijtgranen.  Als tiener had ik een kaft met opschrift ‘stop de wereld, ik wil eraf’ Misschien ben ik recht van m’n puberteit in een vroege midlife crisis geraakt, dat is pas een deprimerende gedachte…!Vorige week zag ik een zwarte vrouw die eveneens een dwerg was (wat is de politiek correcte naam eigenlijk? Mens in kleinere afmeting, persoon met een uitgedaagde lengte?) hand in hand met haar vriendin en ik dacht wauw, zomaar eventjes tot een paar minderheidsgroeperingen horen… Met zo iemand zou ik wel es willen praten maar dat doe je niet natuurlijk… Hoe spreek je die dan aan? ‘Exuseer, het leven heeft u wel uitgedaagd… zin in een koffietje?’ Er zijn zoveel dingen die je graag zou doen maar die je niet doet…zoals even gaan liggen in de supermarkt tussen de melk en de ontbijtgranen bijvoorbeeld. En je dan afvragen wat je daar eigenlijk in die supermarkt ook alweer loopt te doen.Wat doe je als 30 jarige single vrouw, werkloos, auto afbetaald maar mét hypotheek, als je honger hebt? Tsja, je kan niet altijd bij je ouders gaan eten. En de show must go on ook al speelt in je hoofd het zinnetje op de kadans van je biologische klok: ‘blijven lachen sweetie’ Dan rij je met je afbetaalde auto weer naar je huisje, nog heel wat jaren eigendom van de bank en stop je gezond voedsel in je ijskast om het er een week later weer uit te halen richting vuilzak. Heb je toch eventjes de illusie dat je goed bezig bent en gezond blijft, jezelf ondertussen volproppend met nicnacs en chocolade van de Aldi.Er zit een geruststellende zekerheid in die routine…Het is niet moeilijk om in een soort filmisch cliché te sukkelen. Maar zolang we van de wisky afblijven is denkelijk alles nog ok. Ik hoorde es in een film: het is niet moedig als je niet bang bent… Man, ik ben moédig! … nadenken… proberen er alweer iets uit te leren…Want ik doe iéts fout, er moét iéts zijn dat ik fout doe… maar blijven lachen en vooral niet zomaar gaan liggen –ergens- zoals in de supermarkt tussen de melk en de ontbijtgranen.

14:32 Gepost door little lady in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |