11-10-07

Herfstdeco

herfst 003herfst 001 

Gewoon 3 dezelfde vaasjes vullen met mini appeltjes...

Perfect voor een strak modern interieur! ;-)

15:27 Gepost door little lady in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Tussen de melk en de ontbijtgranen

Soms heb je weleens de indruk dat de mensen naar je kijken, in de supermarkt, op straat,… met een speciale blik die je je rits laat checken en je décolleté. En dan begint het te knagen… hangt er iets raar aan me of zién ze het? Want het is met mij net als met de eendjes in het park: schijnbaar rustig rondzwemmen maar onder ‘t wateroppervlak peddelen als de duivel om te blijven drijven.Vinden ze het grappig? Triest? Onnozel? Of herkenbaar…?En dan val je eventjes uit je rol en je bent je weer bewust van de acteerprestatie die je staat te leveren. God het is vermoeiend, doen alsof alles ok met je is. Terwijl je niets liever wilt dan gewoon maar heel eventjes gaan liggen… ergens, desnoods tussen het rek met de melk en de ontbijtgranen.  Als tiener had ik een kaft met opschrift ‘stop de wereld, ik wil eraf’ Misschien ben ik recht van m’n puberteit in een vroege midlife crisis geraakt, dat is pas een deprimerende gedachte…!Vorige week zag ik een zwarte vrouw die eveneens een dwerg was (wat is de politiek correcte naam eigenlijk? Mens in kleinere afmeting, persoon met een uitgedaagde lengte?) hand in hand met haar vriendin en ik dacht wauw, zomaar eventjes tot een paar minderheidsgroeperingen horen… Met zo iemand zou ik wel es willen praten maar dat doe je niet natuurlijk… Hoe spreek je die dan aan? ‘Exuseer, het leven heeft u wel uitgedaagd… zin in een koffietje?’ Er zijn zoveel dingen die je graag zou doen maar die je niet doet…zoals even gaan liggen in de supermarkt tussen de melk en de ontbijtgranen bijvoorbeeld. En je dan afvragen wat je daar eigenlijk in die supermarkt ook alweer loopt te doen.Wat doe je als 30 jarige single vrouw, werkloos, auto afbetaald maar mét hypotheek, als je honger hebt? Tsja, je kan niet altijd bij je ouders gaan eten. En de show must go on ook al speelt in je hoofd het zinnetje op de kadans van je biologische klok: ‘blijven lachen sweetie’ Dan rij je met je afbetaalde auto weer naar je huisje, nog heel wat jaren eigendom van de bank en stop je gezond voedsel in je ijskast om het er een week later weer uit te halen richting vuilzak. Heb je toch eventjes de illusie dat je goed bezig bent en gezond blijft, jezelf ondertussen volproppend met nicnacs en chocolade van de Aldi.Er zit een geruststellende zekerheid in die routine…Het is niet moeilijk om in een soort filmisch cliché te sukkelen. Maar zolang we van de wisky afblijven is denkelijk alles nog ok. Ik hoorde es in een film: het is niet moedig als je niet bang bent… Man, ik ben moédig! … nadenken… proberen er alweer iets uit te leren…Want ik doe iéts fout, er moét iéts zijn dat ik fout doe… maar blijven lachen en vooral niet zomaar gaan liggen –ergens- zoals in de supermarkt tussen de melk en de ontbijtgranen.

14:32 Gepost door little lady in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-08-06

Mijn eigen sprookje

Er was eens... een huisje,

een mooi klein huisje dat je meteen uit de rij in de straat pikte. Het was niet groot en zeker niet luxueus maar het had wel iets. Vrolijk kleurende bloemetjes op de vensterbanken en meestal stond het huisje onder een blauwe hemel guitig naar de andere huisjes te kijken. De dakgoot hing wat scheef en de gevel kon een likje verf gebruiken maar niemand die daarover viel want je zag gewoon dat het een leuk huisje was. Uit de open raampjes straalde immers een warme gloed  en vanuit de open deur rook je af en toe de geur van versgebakken brood.

Binnen in het huisje was het niet anders: eenvoudige maar oh zo knusse zetels, lekkere theetjes met de meest knapperige koekjes werden er geserveerd en af en toe waren er wilde feestjes te beleven met de beste muziek. Het was er steeds fijn vertoeven en de deur stond altijd open.

 

Op een dag echter kleurde de blauwe lucht dreigend grijs. Een enorm onweer barste los boven het huisje. Het water stroomde binnen langs de open deur en de ramen.

Dagenlang regende het pijpenstelen en het huisje werd bang dat ze simpelweg zou wegspoelen.

 

Dat gebeurde niet maar het huisje was wel geschonden. Nadat binnen de modder werd weggepoetst en de kussens in de zetels weer waren opgedroogd, bleven de ramen en de deur toe. Veel bloemen waren weggewaaid uit de bloembakken en zelfs de gordijnen bleven nog een lange tijd gesloten. De scheve dakgoot hing misschien zelfs een beetje schever dan voorheen.

 

Na een tijdje scheen er weer een waterzonnetje boven het huisje. Voorzichtig opende ze de gordijnen en een eerste raam, keek schuchter naar de buurhuisjes en besloot dat de wereld er weer wat aardiger uitzag.

Maar uit veiligheid bleef toch maar de deur gesloten en ging ze alleen open als er echt geen wolkje aan de lucht was.

 

Op een dag stond het huisje weer statig te genieten van de warmte door het zonnetje dat stralend binnenstroomde langs de open ramen en deur. Daardoor had het huisje de brutaal groene wervelwind niet zien aankomen. Bloembakken waaiden ver weg, ramen sloegen kletterend aan diggelen en ook binnen vloog alles door elkaar. Het hele huisje trilde op haar grondvesten en ze was bang dat ze simpelweg zou wegvliegen.

 

Dat gebeurde niet maar nadat binnen na veel en hard werken alle rommel werd geruimd en het weer een warme plek werd, besloot het huisje maatregelen te nemen.

Ze liet harde lelijke maar dikke beschermende rolluiken plaatsen.

Die kon het huisje naar beneden laten als ze bang werd voor regen en wind en alles wat haar gezellige binnenste kon beschadigen.

 

Wanneer de lucht even overtrekt gaan nu die rolluiken snel naar beneden en de deur op slot. Er staan nog steeds diezelfde knusse zetels en het vuur brandt nog warmpjes in de haard. Bij lange perioden van mooi weer verschijnen er zelfs weer fleurige bloemen op de vensterbanken. Uiteindelijk is er niets verandert.

 

Die rolluiken zijn geplaatst ... om te overleven.

 

16:54 Gepost door little lady in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

22-08-06

weer op onze pootjes

Kuisen is therapie! Dat is bij deze bewezen! Es goed opruimen, herorganiseren en poetsen en dan moe maar tevreden in een propere zetel naar een propere tv kijken die op een propere vloer staat... Daar moet je volgens mannelijke vrienden vrouw voor zijn ;-)

Bon, alles is nog ni gedaan maar alléé 't is een begin. Dat in combinatie met wat etherische oliën (geranium) en een orange zoutkristallen lamp brengt me toch al weer wat tot rust!

De dader van de barsten in mijn harteplafond heeft net gebeld en het telefoontje had potentieel om me even van mijn stuk te brengen maar ik (+ Bach Rescue) heb het gewoon niet toegelaten!

Ik heb een bééstig fijn weekend gehad en ik leef al 29 jaar zonder hem dus... en als ik eraan denk... het was verdorie een vervelend manneke! ;-)

Zover gekomen weet ik verdorie goed genoeg wat ik waard ben om me er door een man niet onderdoor te laten halen!

Soit! Ik ga verder poetsen en dan een filmke kijken met een bosbessen theetje Mmmmmm

 

Slaap zacht!

 

 

20:19 Gepost door little lady in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

20-08-06

 

Mijn huis = mijn hart: puinhoop en chaos.

Elke keer weer denk je, hier geraak ik niet door.

Maar je weet dat het altijd weer goedkomt, niet stilstaan maar verdergaan.

 

Het is niet altijd even makkelijk...

 

In mijn vorige post maakte ik mezelf wat wijs... tuurlijk wacht ik wel op een 'hero' die me komt 'saven'. En daar moet ik dus nu weer naar op zoek.

 

 

12:03 Gepost door little lady in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-08-06

 

They say that a hero will save us

I'm not gonna stand here and wait...

 

23:04 Gepost door little lady in Muziek | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-08-06

vrede in je hart

Indien ik je dragen kon over de diepe grachten van je gesukkel en angsten heen

dan droeg ik je uren en dagen lang

 

Indien ik de woorden kende om antwoord te geven op je 1000 vragen over leven, over jezelf, over liefhebben en gelukkig worden

dan praatte ik met je, uren en dagen lang

 

Indien ik vrede in je hart kon planten door geduldig te wachten en te hopen tot het zaad van vrede in je openbrak

dan wachtte ik, uren en dagen lang

 

Indien ik genezen kon wat omgaat in je hart aan onmacht, ontevredenheid en onverwerkt verdriet

dan bleef ik naast je staan, uren en dagen lang

 

Maar

Ik ben niet groter, niet sterker dan jij

en ik weet niet alles en ik kan niet zoveel

Ik ben maar een vriend op je weg al uren en dagen lang

En ik kan alleen maar hopen dat je weet

je hoeft nooit alleen te vechten of te huilen

 

 

                                                          M.Weemaes

 

                                                          ...voor Lady Paulina

 

 

 

22:51 Gepost door little lady in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

30-06-06

tijd

Om te weten hoe lang een jaar duurt,
Vraag het aan de student die niet slaagde voor zijn examen.
Om te weten hoe lang een maand duurt,
Vraag het aan de moeder die een maand te vroeg haar kind
kreeg.
Om te weten hoe lang een week duurt,
Vraag het aan de uitgever van een weekblad.
Om te weten hoe lang een uur duurt,
Vraag het aan de geliefden die wachten om elkaar terug te
zien.
Om te weten hoe lang 1 minuut duurt,
Vraag het aan degene die zijn trein, bus of vliegtuig heeft
gemist.
Om te weten hoe lang een seconde duurt, Vraag het aan
diegene die iemand is verloren bij een ongeval.
Om te weten hoe lang een honderdste seconde duurt, Vraag het
aan degene die een zilveren medaille won op de Olympische
spelen.
De tijd wacht op niemand. Geniet van de momenten die je hebt
en ze zullen van grote waarde zijn.
Deel ze met degene die je liefhebt en ze zullen nog
waardevoller zijn.

 

 


17:03 Gepost door little lady | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-06-06

 

Typisch! Thuiszitten met sinusitis en bij het naar beneden komen (via de trap nochtans weliswaar) schiet er iets in je rug. Gevolg, ik loop hier zo'n beetje rond als de gemiddelde flukse 90jarige van t kastje naar de muur ;-)

Pff en dan te bedenken dat ik juist Nu goeie sportieve voornemens had en allerlei klusjes voor t weekend... Toeval bestaat niet ;-) en nu Moet ik dus op doktersvoorschrift naar den tennis kijken. Ni dat ik veel van tennis ken maar zo een match tss Ferrero (ik dacht dat ik hem kende maar zijn voornaam bleek niet Rocher te zijn...) en Gaui ofzoiets is wél mooi om naar te kijken. Ha! Om die hmmm geweldige dropshots enzo hé wat dacht je?!!! 

15:38 Gepost door little lady | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

31-05-06

 

Ken je dat gevoel dat je soms iemand bent die je nooit hebt willen zijn? Het typische vrouwtje dat altijd zaagt want het mannetje maakt rommel, zegt de verkeerde dingen en doet nét niet dat wat t vrouwtje wilt dat ie doet... Hmm dat gevoel overvalt me weer vandaag. Hoe vaak heb ik niet smalend gedaan over vrouwen die hun man zover willen krijgen aan kids te beginnen of er nog eentje te hebben en daar elke dag over bezig zijn? Aan het zagen dus... Wel nu ist aan mij  Hoewel ik goed weet dat hij-die-een-sleutel-heeft nog even wilt wachten kan ik het niet laten toch minstens 1x per dag allusie te maken op t feit dat ik er al aan wil beginnen, this very instant! Ik weet t wel, het is nog te pril die relatie en misschien is het nog niet de juiste moment maar vertel dat maar eens tegen mijn oerinstinct dat gewekt is! Ha! Of tegen de hormoontjes! Les van vandaag: don't judge me unless you walked in my shoes...

20:04 Gepost door little lady | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

29-05-06

 

Veeeel knuffels en liefs voor ma en pa voor het opnieuw uitwisselen van hun ringen!

 

xxx

20:13 Gepost door little lady | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

i hate mondays

How to survive a monday?!!!

Had als kind al de poster van Garfield boven met m'n bed hangen met zijn meest bekende uitspraak... het was dus gedoemd om fout te gaan met die eerste werkdag!

Net terug van een verlengd weekendje aan zee en ipv eindelijk nog es met die blog bezig te zijn, zou ik beter nog wa was sorteren en dat rollerblade, kite, en ander gerief opruimen en en ....

Maar helaas... plof liever zometeen de zetel in met een film-die-ik-kéigraag-wil-zien-maar-met-een-bang-hartje... Signs... is ie griezelig?!! Zij die het weten, pléeeeeeaze let me know!!!

Tsjonge, wat heb ik me gisteren ontpopt als de ideale schoondochter! We mochten logeren in 't appartement van de ouders van Hij-die-een-sleutel-heeft. Dat was precies een showroom, heb me twee keer bedacht en dan toch maar durven douchen... voorzichtig weg, niet teveel spatten... ni gemakkelijk zenne!

 

Nu ja, dat was den eerste dag, gisterenavond kwam ik tot de constatatie dat dat appartement veranderd was in een nest! Jawatte, kuisen dus, hé! Léuk! Maar heb dus gisteren weer een showroom achtergelaten waar schoonmama fier op kan zijn... Moé! Het goeie nieuws is: we mogen nu zeker nog es terug! ;-) Och ik mag niet klagen: het zijn superlieve mensen want schoonmama had haar lievelingsdekbed opgelegd voor ons en de ijskast gevuld met onze favoriete hapjes!

 

Enfin, de quality time met Hij-die-een-sleutel-heeft kwam van pas want hij moet tot de zomervakantie 6 op 7 werken en zijn zondagochtenden zijn zowiezo bezet voor 't fietsen... Welcome back!

19:58 Gepost door little lady | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Lang geleden

Jawatte het is lang geleden dat ik hier nog eens iets neerschreef!

Kbeloof terug regelmatig iets te posten!

Was wat aangedaan van het mislukte lettertype de vorige keer. Baf! Die schreeuwerige letters on-line, was dus niet de bedoeling!

Bon, I'll be back!

19:29 Gepost door little lady | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-03-06

 

IT'S GOOD TO BE A WOMAN.

We get off sinking boats first.

We can scare male bosses with mysterious gynaecological disorder excuses.


We don't look like a frog in a blender when dancing.

We don't have to pass wind to amuse ourselves.

If we forget to shave, no one has to know.

We can congratulate our team-mate without ever touching her bottom.

We never have to reach down every so often to make sure our privates are still there.

We can talk to people of the opposite sex without having to picture them naked.

 

We can make comments about how silly men are in their presence, because they aren't listening anyway.

21:13 Gepost door little lady | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

12-03-06

Moé!

Deze middag domweg in slaap gesukkeld na het eten... zo'n jong blaadje in huis... het is vermoéiend... ;-)

 

Morgen weer werken, lijkt al lang geleden! Zal ik de weg nog wel vinden? :-))

21:29 Gepost door little lady | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

11-03-06

 

Héhé, zaterdag! Wat is de week vooruitgevlogen! En maandag weer aan het werk!

Deze morgen was het fijn opstaan! In een proper opgeruimd huisje! Fijn en zoals elke keer heb ik me weer voorgenomen om dat nu goed te onderhouden! Eens stofzuigen tussendoor en alles meteen wegleggen waar het thuishoort... yeah right! ;-) Alleen toch effie moeten slikken toen Hij die een Sleutel Heeft binnenkwam er met natte schoenen lekker doorwandelde tot achteraan.

 

Hmmmmm, zal nog effie niet teveel kritiek geven, hij was tenslotte boodschappen gaan doen... Zo'n man opvoeden, dat kan alleen met kleine beetjes... anders slagen ze tilt door teveel info: én 's morgens py's opruimen, handdoeken ophangen en niet op bed gooien én dan bovendien nog es je schoenen uitdoen bij het binnenkomen 's avonds! Stress! ;-))

 

Gisterenavond naar toneel geweest: het was de moeite! Een moderne bewerking met zang en dans van het klassieke stuk Medea. Al was het soms helaas ongewild ontzettend grappig, we hebben ons alleszins geweldig geamuseerd!

Met een van de meisjes met ik wie ik zelf in een stuk zat, heb ik nu afgesproken om samen terug es wat te gaan sporten. We gaan dansen... Beiden hebben we last van het 'portie gemengd'-fenomeen... Als je verschillende avonden per week zo'n bordje naar binnen slaagt ... een mens zou van minder een buikje krijgen :-/ En dat kan niet met een jongere man in huis hé!? :-))

 

Hij die een Sleutel heeft, heeft zich trouwens op glad terrein gewaagd... Het Handige Harry fenomeen... Een noot van kritiek in de renovatie van mijn keukentje. Pas op ik ben daar gevoelig aan! Daar is behoorlijk wat zweet ingekropen en ben best trots op deze prestatie want ik heb heel veel zelf gedaan met hulp van mijn ouders. Natuuuuurlijk is het niet perfect en moet er nog wat afwerking gebeuren! Dat weet ik zelf ook. Enfin, hij wil er zelf eens invliegen door hier en daar wat te klussen... mij niet gelaten, graag zelfs! Het zal me benieuwen!

 

Zonet ook de buurvrouw aan de deur gehad. Ze is een weduwe van in de 70 en vreselijk nieuwsgierig. Haar grootste hobby. Kijken wat die vreemde buurvrouw (onderstaande dus) allemaal  uitspookt en wie er allemaal over de vloer komt. Ik heb haar ooit betrapt terwijl ze met een ladder tegen de muur van m'n tuintje in mijn keuken stond te loeren!

Het mensje moest vandaag naar een feestje en ik moest haar kleedje vanachter dichtritsen. Aandoenlijk maar ze moest toch ondertussen nog es goed rondkijken :-))

 

12:59 Gepost door little lady | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

10-03-06

 

Twijfels...

Hoe is het mogelijk! Kan je nu niet gewoon ogen toe en in het diepe springen en gewoon gelukkig zijn met wat er nu is?

Gisteren vroeg Hij die een Sleutel Heeft of ik met hem een weekje naar Turkije ga in de zomer. De ene hersenhelft zat te springen en joehoe te schreeuwen en de andere helft zei jaja, als het zolang duurt zeker... we zullen wel zien.

Ik ben geen 16 meer en ik denk misschien net iets teveel na, ook al dankzij wat ik hiervoor allemaal meegemaakt en te horen gekregen heb. Mijn geloof in sprookjes en de witte prins is voorgoed bezoedeld vrees ik.

Vandaag heb ik dus een bang hartje maar het lijkt wel te lukken om in gang te schieten met het poetsen. Waar onrust al niet goed voor is...

 

10:18 Gepost door little lady | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

09-03-06

 

Oké, ik geef toe... Ik ben een beetje een 'lui zjoek'. Niet altijd, als ik bezig ben ben ik bézig maar als den boel stilvalt zoals nu wel effie moet...dan is het verdorie moeilijk om weer in gang te schieten! Het is nu alweer bijna middag en begin stilletjesaan te denken om eens fijn in bad te gaan. Heb een héérlijk uitgebreid ontbijtje voor mezelf geprepareerd... Hoewel het eigenlijk geen uur meer is... wat als er iemand voor de deur staat?! Stress! Nou ja, de meesten zijn op een doodgewone donderdag toch aan het werken, hé! Ja toch hé!? ;-) Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik toch een beetje nerveus ben. Dat komt omdat mijn huisje een puinhoop is.

Heb 't vreselijk druk gehad op het werk, speelde ondertussen intensief toneel, had mijn neefjes op logeerpartij, hopla de gips in en zit nu plots met een man in huis... Tijd om te poetsen?! Pfffff

Och ja wat deert het! Eindelijk weer een lief ventje in mijn leven! Ik mag hem natuurlijk door de chaos hier ook niet het huis uit jagen, hé! Ik weet gewoon niet meer waar beginnen maar heb nog even tijd... Ik moet pas maandag weer aan het werk. Weet je wat? Ik zal een Planning opmaken!

Dag1: planning opstellen... Het is een begin :-)))

Gisterenavond ben ik met vriendinnen 1-tje, 2, 3... gaan drinken (het was nodig dat ik nog eens buiten kwam!). Wel raar, zo voor de eerste keer sinds ik hier woon, iemand alleen in mijn huis te laten, iemand die Een Sleutel Heeft... 

Toen ik thuiskwam was de afwas gedaan en mijn nieuwe dampkap aangesloten. Dus best handig zo een man in huis! Bovendien was hij daarvoor thuisgekomen met een grote bos witte tulpen.... Vertedering alom! En een goede keuze want ik ben DOL op witte tulpen! It must be faith! :-)) Pas op, ik soigneer hem ook wel een beetje zenne! Vooral dan met lekkere kostjes koken... ging de liefde van de man niet langs de maag?! Ah voilà!

11:57 Gepost door little lady | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-03-06

supersonisch hoogtechnologisch

Héhé de gips is van mijn voeteke af en in ruil daarvoor kreeg ik een supersonisch hoogtechnologisch steunverband.

Wauw! Ik kreeg zelfs spontaan jaloerse blikken van ma en pa die voor het ziekentransport zorgden! Hihi

Vanavond ga ik op stap (nu ja, op hinkelstap ;-)) met vriendinnen en mijn kersverse schatje vindt dat maar niks... Ocharme, tsja als je al zo lang zelfstandig bent moet je nu niet ineens elke avond braaf naast een man gaan zitten hé! Effe een statement maken zie... Neen, het is een goeie gast maar er is toch nog wat opvoeding aan... Het is het type dat zijn py's daar laat liggen waar ze bij het uitdoen zijn terechtgekomen...

Nu ik thuis ben met mijn arbeidsongevalleke schommel ik dan langs de weg richting voordeur natte handdoeken enzo op te rapen. Heb het gisterenavond nochtans al es voorzichtig in de groep gegooid maar helaas... Och ja, hij kan voorlopig nog teren op het goeie punt dat hij scoorde door met een zakje rode kolen (!) over mijn voet wrijven in het midden van de nacht om de zwelling tegen te gaan...

 

18:17 Gepost door little lady | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Joepie, ik heb een blogje

Nou nou, waar een voet in het gips al niet goed voor is!

Bon, ik ben benieuwd...

Het virus van het bloggen heb ik te pakken gekregen van The Lady in Black http://ladyinblack.skynetblogs.be/

Eerst leek het een beetje vreemd... een dagboekje delen met onbekenden op het net maar het uitwisselen van levenswijsheden en grappen en grollen leek me wel leuk. Dus hier zijn we dan.

Ben benieuwd of ik het ook na de gips zal volhouden om d'er werk van te maken. Als ik zie wat bv een Venus op http://bestemming.skynetblogs.be/ neerschrijft! Chapeau!

Ok, tot zover mijn eerste berichtje!

13:52 Gepost door little lady | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |